Eind vorig jaar werden wij meerdere keren benaderd door iemand die ons vroeg om een aantal papegaaien van haar over te nemen. Ze had er, met een goed hart en de beste bedoelingen, te veel in huis genomen uit ellendige omstandigheden, waardoor ze er echter niet meer voldoende aandacht en zorg kon besteden. Konden wij helpen? Ja, natuurlijk konden we dat!
De meeste zorg ging echter uit naar Kiki, een grijze roodstaartmeisje van 15 jaartjes jong, die volledig blind was en die deskundige aandacht en hulp tekort kwam. Kiki was een half jaar bij haar, afkomstig van een kweker die haar 10 jaar lang in een kleine kooi in een koude schuur had laten staan verkommeren. Eén keer per dag eten (goedkoop zaad natuurlijk) en water en geen aandacht, daar had Kiki het jarenlang mee moeten doen. In die 10 jaar is ze blind geworden, maar dat was niet opgemerkt door de kweker. Pas bij de vrouw die ons benaderde voor hulp was dat gebleken. Kiki moest dus als de wiedeweerga worden opgehaald en dat hebben we ook gedaan.
Maar ze moest natuurlijk ook eerst nog getest worden en onderzocht door een vogelarts, wat we direct hebben laten doen. Erg gerust waren we er niet op, Kiki leek lichamelijk ziek en geestelijk gebroken. In- en intriest genoeg bleken we gelijk te hebben. Kiki was net in de opvang, zat (gelukkig!) nog in quarantaine en overleed op een van de eerste dagen dat ze bij ons was. De testuitslag maakte duidelijk wat de doodsoorzaak was: Kiki testte zwaar positief op KDS/PDD.
Natuurlijk hebben we direct haar vorige eigenaar daarover geïnformeerd en heel, heel dringend geadviseerd om haar eigen vogels onmiddellijk te testen en ook de mensen/opvang te informeren over de vogels die ze kort tevoren aan allerlei andere adressen had afgegeven. Hopelijk hebben we zo een afschuwelijke besmettingsgolf kunnen voorkomen.
shutterstock-793205941.jpg
Zo oneerlijk, zo ontzettend verdrietig, dat Kiki eindelijk een goed, gezond en gelukkig leventje had kunnen beginnen, ondanks haar blindheid. Maar in de jaren ervoor feitelijk kapot is gemaakt, is verwaarloosd, zoveel tekort is gekomen, zo'n rotleven heeft gehad. Om te huilen, om zo verdrietig maar ook boos over te worden, ook om weer heel precies te weten wat Stichting Vrolijke Papegaai kan doen voor papegaaien met zo'n verleden. Arme, lieve Kiki, we hadden je zó vreselijk graag anders gegund. Hopelijk heb je het dan tenminste aan de andere kant van de regenboogbrug goed, lief lief pechvogeltje.